چگونه با سرطان مقابله کنیم


بیماری های صعب العلاج مانند سرطان برای مدتی بیمار و اطرافیانش را شوکه می کند و سپس امید به بهبودی کمرنگ می شود.

سرطان

مراحل عزاداری بعد از بیماری

ابتلا به بیماری های خاص و صعب العلاج شوک بزرگی به انسان وارد می کند تا جایی که فرد و محیط اطرافش وارد دوره سوگواری می شود. این دوره از سوگواری برای پردازش اخبار بیماری شامل مراحل انکار، عصبانیت (سرنوشت و …)، چانه زنی (گرفتن چیزی و بازگشت سلامت)، افسردگی و در نهایت پذیرش است. هرچه فرد سریعتر مراحل ذکر شده را طی کند و به پذیرش برسد، شانس درمان بیشتر است و فرد وضعیت را بهتر مدیریت می کند. پذیرش به این معناست که این بیماری پایان دنیا نیست و به لطف پیشرفت های علم پزشکی می توان آن را درمان کرد و زمان باقی مانده آنقدر ارزشمند است که نمی توان آن را هدر داد.

نیاز به امید به بهبودی

امید یکی از مهم ترین مولفه های پذیرش است زیرا می پذیریم که همه چیز تحت کنترل ما اتفاق نمی افتد و آنچه ممکن است را انجام می دهیم. تحقیقات نشان داده است که حتی امید نیز درمان را مؤثرتر می‌کند، زیرا به مغز می‌گوید که بجنگد، به گوشه‌ای نروید و خود را غصه نخورید، آن هم برای مرگ. از طرفی استرس و اضطراب باعث کاهش مقاومت سیستم ایمنی بدن می شود. این امر منجر به کاهش شدید اثر داروها و قدرت بدنی فرد می شود. همچنین امیدواری روحیه مثبت را در انسان افزایش می دهد و این نگرش و خلق مثبت ظرفیت های شناختی و روانی را در فرد افزایش می دهد که به مقابله بهتر با چالش ها و مشکلات کمک می کند. در واقع افراد امیدوار مقاومت بیشتری برای مبارزه و حل مشکلات دارند.

راهکارهایی برای افزایش امید در چنین شرایطی

راه های مختلفی برای افزایش امید وجود دارد. اولین مورد تغییر نگرش به زندگی در جوانی است. در کل اگر انسان امید بیشتری داشته باشد راحتتر بیماری را می پذیرد. اعتقاد به معنویت و معنای زندگی نیز کمک بزرگی برای امیدوار ماندن با وجود مشکلات است. بپذیرید که زندگی معنا دارد و بیهوده صرف نمی شود. توکل به خدا در این شرایط بسیار کمک کننده است. هر چند باید گفت امیدوار ماندن در شرایط سخت و نامطمئن بسیار سخت است. بنابراین حمایت اجتماعی و عاطفی ضروری است. درست است که بدن فرد بیمار باید به تنهایی با بیماری مبارزه کند، اما ذهن او تنها نباشد. حمایت اجتماعی و دیدن محبت دیگران، بدون ترحم، انگیزه پیشرفت را به ما می دهد، زیرا دوباره به ما یادآوری می کند که چقدر حضور ما برای اطرافیانمان مهم است و این احساس دوست داشته شدن، تلاش بیشتری را می طلبد و امید را در زندگی به ارمغان می آورد.

در نهایت باید توجه داشت که برخی از خانواده ها بیماری یا شدت آن را از فرد پنهان می کنند در حالی که باید به او فرصت داد تا موضوع را رسیدگی کند و با شرایط روبرو شود تا بهترین تصمیم را برای خود بگیرد. اکثر افرادی که دچار بیماری های سخت شده اند و به مرحله پذیرش رسیده اند، تغییر نگرش به زندگی و لذت بیشتر از زندگی را گزارش کرده اند، زیرا دانستن و اعتقاد به محدود بودن زمان در این دنیا، زندگی ما را بسیار نشان می دهد.

نویسنده: Dr. مهدی سوداوری روانشناس و مدرس

چگونه با سرطان مقابله کنیم