غذایی که زمانی شیک بود؟


خاطرات بازی با طیف وسیعی از مواد غذایی مانند فلافل، بستنی، ذرت مکزیکی و … که زمانی شیک بودند.

سمبوسه، فلافل سلف سرویس، بستنی، پیتزای ۶ تومانی با نوشابه و… اقلامی که به دلیل طعم، ایده تازه و یا قیمت مناسب، چندین بار در بین مردم رواج یافت و تب شدیدی را به همراه داشت؛ به طوری که پس از موفقیت نسبی آن ایده، ناگهان شهر پر از غذا شد.

خیلی ها بی خیال کار قبلی خود شدند تا از موج جدید عقب نمانند. برای مثال، در حدود سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳، بیشتر ساندویچ‌های مرکز شهر و پایین شهر تبدیل به فلافل‌فروشی‌های سلف سرویس شدند. شدت تب به حدی بود که حتی در فیلم «ابد و یک روز» سعید روستایی، شخصیتی که پیمان معادی بازی می کرد، خواربار فروشی خود را تعطیل کرد تا فلافل سلف سرویس راه بیندازد. چرا که به گفته وی کل قیمت تمام شده مواد اولیه ۶۰۰ تومان بود اما فلافل دو هزار تومان فروخته می شد.

به همین دلیل و در مورد فعلی زندگی سلام، خاطره بازی با مد غذایی را خواهیم داشت که ناخواسته وارد بورس شد و به یکباره حذف شد. پس با ما همراه باشید

پشمک: دهه ۶۰ و ۷۰

پشمک یک ماده غذایی جذاب و نوستالژیک در دهه ۱۹۶۰ به خصوص برای پارک ها و شهربازی ها بود. انتخاب سختی بود بین خوردن بستنی یا پشمک. پشمک خوش طعم نبود اما هر وقت دیدیم بچه ها پشمک در دست دارند پشیمان می شدیم. پنبه داغ با آن بوی جالب را خوب به خاطر دارم.

بسته یخ: حدود ۸۵-۸۶

روزی که بالاخره بهترین لیوان یخ ۴۰۰ تومان شد، پدیده جدیدی در حوزه معده ظاهر شد: بسته یخ دو هزار تومانی. یادش بخیر، مثل الان در آبمیوه فروشی و کافی شاپ نبود که اسم آیس پک در منوی من باشد، اما مغازه هایی که همان دکور را داشتند، یکی یکی در گوشه و کنار شهر سبز شدند و آیس پک را فروختند. طعم های مختلف، امکان انتخاب حجم اسمارتیز و موز و توت فرنگی در بستنی و… از گزینه های بسته های یخ. آیس پک بیشتر مدی بود که وقتی محبوب شد همه دوست داشتند آن را تجربه کنند. آیس پک بر خلاف «پیتزای ۶ تومانی» اصلا از بین نرفته است، اما حالا دیگر مجلل و خاص نیست.

فرچیپ: سال ۸۷

Ferchips ایده خوب و خوشمزه ای بود، اما شرم آور نبود که در گردش بود و بنابراین نتوانست خودش را تثبیت کند. وجه تمایز فرچیپس این بود که خوردن آن به خصوص در وسط خرید و دوردست ها آسان بود. اما اگر فرنچایزهای جدیدی می خواستیم، به تعویق انداختن کار مهمترین بخش داستان بود. گاهی اوقات سیب زمینی به سیخ نادیده گرفته می چسبید و بخشی از سیب زمینی سرخ شده داستان کنسرو شدن پالپ می شد. Ferchips هنوز وجود دارد، اما دیگر آن جذابیت سابق را ندارد.

ذرت مکزیکی: سال ۸۸

دو نوع ذرت مکزیکی داشتیم که در لیوان کوچیک ۲۵۰ تومان دم پز می شد و در لیوان بزرگ ۵۰۰ تومان. بعد از انتخاب نوع لیوان نوبت به فروشنده رسید که ذرت ها را از شیشه بیرون بیاورد و به ظرف دیگری منتقل کند و با کره خوب حرارت داده و نعنا را روی آن بریزد. سس تند یا گاهی اوقات قارچ وقتی به آن اضافه می شد عالی بود. ذرت مکزیکی در خیابان های شلوغ پر از لباس خوابیده بود. در مدت کوتاهی هر مغازه زیر پله ای در خیابان رهنمای مشهد تبدیل به ذرت مکزیکی شد. الان هم بیشترشان مغازه عطرفروشی دارند. اما در آن زمان، خرید با ذرت مکزیکی بسیار ساده بود. خانم ها دنبال لباس می گشتند و خانواده ذرت مکزیکی دست در دست هم در پیاده رو راه می رفتند. ذرت مکزیکی معده شیرین بود، اما گاهی اوقات معده را ناراحت می کرد.

بستنی میوه ای نام تجاری: سال ۹۰

بستنی میوه ای خوراکی خوشمزه بود و هست اما عموما در میوه فروشی ها درست می شد. تنوع طعم و رنگ، امکان انتخاب اسکوپ های جذاب و ترکیب های جالب، انتخاب مخلفات روی بستنی و… از دلایل محبوبیت این بستنی ها بود که زمانی اسکوپی ۲۵۰ تومان قیمت داشت و امروز. هر بیل پنج هزار تومان. هنوز میوه هایی مانند بستنی و بستنی وجود دارد، اما دیگر مغازه مستقلی ندارد.

بستنی نرم

پدیده سلف سرویس فلافل سال ۹۲

فلافل سلف سرویس بین سال های ۹۲ تا ۹۳ به طرز عجیبی پخش شد. برخی گاهی تا ۱۰ فلافل را در یک نان می ریزند، ترشی، ترشی و انواع ترشی ها نیز از عوارض جانبی آن بود. نکته منفی فلافل سلف سرو این بود که در اکثر مواقع نمی شد آن را بیرون آورد و اگر خود نان نان را پر می کرد، بیشتر از چهار فلافل نداشت. موج فلافل سلف سرویس به همان سرعتی که شروع شد غرق شد، چون ملت آنقدر فلافل خوردند که دیگر آن را نخواستند. حوالی سال ۹۷-۹۸ فلافل ها با ایده ای جدید برگشتند: از هر سه فلافل یکی، یکی رایگان.

فلافل مهمانی و غذا

شکلات تخته ای: سال ۹۳

شکلات تخته ای از سال ۱۳۷۲ با تاکید بر برند خارجی در کشور رواج یافت. انواع نوشیدنی های سرد و گرم و تنقلات سرو شده با این شکلات ها جذاب و خوراکی اما گران قیمت بود. شکلات تخته‌ها ایده‌ای حاشیه‌ای داشتند که بر اساس غذاهای لذیذ خارجی بود. قرار دادن میز و صندلی در کنار خیابان و کنار مغازه به مشتری این امکان را می داد که بنشیند و از آسمان لذت ببرد و با یک جمع خوب در کنار فروشگاه، بقیه دل هایشان ذوب شد و جذب آن شد. با وجود اینکه هنوز هم در نقاط مختلف شهر این مغازه ها را می بینیم، اما به دلیل قیمت و نوع سرویس دهی، محبوبیت آنها به اندازه فلافل نبود.

بوی قهوه: سال ۹۴

برای مدتی قهوه در بازار برای حمایت از زندانیان تازه آزاد شده بود. تو خیابون راه میرفتی و بوی قهوه تو دماغ بشاش بوی قهوه میداد. این قهوه ها هنوز در گوشه و کنار شهر هستند. اما این مد نیز بسیار گذرا بود.

پیتزا ۶ تومانی با نوشابه: سال ۹۵-۹۶

گرچه الان اینگونه ارقام شبیه شوخی است، چون فقط نوشیدنی شش هزار تومان قیمت دارد، اما در عین حال قیمت این پیتزاها معمای بزرگی بود و به هیچ وجه نمی شد پیتزا را با یک سوسیس کامل، خمیر پیتزا قبول کرد. پنیر پیتزا و … و تازه در نوشیدنی فقط شش هزار تومان. جالب اینجاست که برخی از ساندویچ ها هنوز بشقاب های پیتزای شش تومانی را با نوشابه جمع نکرده اند، اما دیگر چیزی شبیه به آن و حتی نمای نزدیک در منو ندارند. در آن زمان پیتزاهای ۶۰۰۰ تومانی برای مهمانی های ساده به خصوص جشن تولد بسیار رایج شد، زیرا صاحبخانه می توانست با هزینه کم و بدون نیاز به ظروف از تعداد زیادی از مهمانان پذیرایی کند، هرچند بسیاری از کارشناسان بهداشت هشدار دادند که مواد تشکیل دهنده این ها پیتزاها قطعا پنیر و سوسیس هستند که بهترین آنها قبل از تاریخ گذشته است و در غیر این صورت چنین عددی امکان پذیر نیست. ساندویچ ها هم مدعی شدند که کل خرید و سود کم باعث کاهش قیمت شده و خبری بی کیفیت نیست.

سیب زمینی

کوفته، قارچ سرخ شده، سیب زمینی و ۳

خب در این بین خیلی چیزها بود که یکدفعه شکل نگرفت و حذف شد، همیشه هستند، اما زیاد مورد توجه قرار نمی گیرند. به عنوان مثال، کوفته ها یک میان وعده باحال است که می توان آن را در گوشه خیابان خرید و به بدن آن سیلی زد. زیبایی دونات این است که همیشه محبوب است. برخلاف غذاهایی مانند ذرت مکزیکی، می تواند طعم های مختلفی به خود بگیرد. به راحتی خورده می شود؛ یا قارچ سرخ شده. البته پروژه برشته کردن قارچ در فضای باز کمی نتیجه معکوس داد و این غذای خوشمزه به یکی از اصلی ترین فست فودها تبدیل شد. سیب زمینی سرخ کرده در یک ظرف پلاستیکی ساده با چنگال که همیشه و همه جا خریدار دارد. حتی بهشت ​​های یخی رنگی جذاب که پر از شیطنت یا شربت خاکستر است. شاید شما هم از طرفداران بستنی قیفی ای باشید که ما از دستگاه خودکار خریدیم. همیشه خوشمزه و پر استرس بود. به خصوص در تابستان که والدین برای خرید این نوع بستنی سخت گیری می کردند. خلاصه غذاهای خوب و بد می آیند و می روند و تبدیل به خاطره می شوند. کدام یک از اینها را به خاطر داشتید؟

نویسنده: سید مصطفی صابریچ