You are currently viewing علوم ورزشی چرا آنزیم های پروتئولیتیک برای ورزش مهم هستند؟

علوم ورزشی چرا آنزیم های پروتئولیتیک برای ورزش مهم هستند؟


آنچه در این مقاله می خوانید

ورزش می تواند باعث درد ماهیچه ها بعد از ورزش شود و شما در حال حاضر به دنبال راه هایی برای کاهش این درد هستید. ممکن است راه های زیادی را برای تسکین و تسکین درد عضلات بعد از ورزش امتحان کرده باشید ، اما ممکن است تعجب کنید که بدانید آنزیم ها نیز می توانند در بازیابی عضلات نقش داشته باشند. نقش آنزیم های گوارشی که در این مقاله درباره آنها صحبت می کنیم فراتر از هضم غذای سنگینی است که می خورید.

آنزیم های گوارشی چیست؟

نقش آنزیم های گوارشی در درجه اول نقش حلال برای تسریع واکنشهای شیمیایی خاص در بدن است. آنزیم های گوارشی به بدن کمک می کند تا مولکول های بزرگ را به ذرات ریز جذب کند ، که به نوبه خود شرایط بهتری را برای جذب بدن فراهم می کند.

روده از اسیدهای آمینه ، پروتئین ها ، اسیدهای چرب و قندهای ساده از کلسترول و کربوهیدرات ها تشکیل شده است. همه درشت مغذی ها به مولکول های کوچکی تجزیه می شوند که می توانند در جریان خون حمل شوند. همچنین مواد مغذی را جذب کرده و وارد جریان خون می شود.

برای استفاده بیشتر از مکمل های آنزیم گوارشی ، آنها را 30 دقیقه قبل یا 30 دقیقه قبل از غذا مصرف کنید. در سن 40 سالگی ، یک فرد معمولی 70 درصد ذخیره آنزیمی خود را از دست می دهد. در نتیجه ، مکمل آنزیم های گوارشی با افزایش سن اهمیت بیشتری پیدا می کند. با این حال ، مزایای حفظ سطح استاندارد آنزیم های گوارشی به افزایش جذب مواد مغذی و مواد مغذی که می خورید محدود نمی شود. این آنزیم ها کمک زیادی به بهبود بعد از ورزش می کنند.

توصیه شده
خواندنی

پروبیوتیک چیست؟ آیا پروبیوتیک ها بعد از ورزش کمک می کنند؟

چگونه از آنزیم های گوارشی برای بهبود بعد از ورزش استفاده می کنید؟

اگرچه اکثر آنزیم ها برای تسهیل هضم شناخته شده اند ، برخی از آنزیم ها به نام پروتئولیتیک نه تنها به هضم غذا کمک می کنند بلکه باعث درد و التهاب نیز می شوند. التهاب و بافت را برطرف می کند. مطالعات متعدد نشان داده است که این آنزیم ها به کاهش درد عضلانی مربوط به ورزش و بهبودی بعدی کمک می کند.

این مطالعه نشان داد که استفاده از آنزیم ها درد و سفتی عضلات را کاهش می دهد. می توانید هشت تا دو هفته غیر فعال باشید. مطالعه دیگری به بررسی اثرات مکمل پروتئیناز بر روی ماهیچه ها پس از ورزش غیر برون گرا یا برون گرا پرداخته و دریافت که مکمل پروتئیناز باعث کاهش آسیب عضلانی ناشی از ورزش و تسریع بازیابی ماهیچه ها می شود.

اثر پروتئاز کاهش التهاب است. در این تمرین ، شرکت کنندگان تمرینات مربوط به کشش و چرخش گروه عضلات چهارسر ران را انجام دادند ، به طوری که برخی روزانه 83/5 گرم دارونما و برخی مکمل های پروتئولیتیک حاوی پروتئاز ، برومولین و پاپائین مصرف کردند.

این افراد به مدت 21 روز تمرین کردند ، پس از آن نمونه خون گرفتند و 60 درصد VO2max را به مدت 45 دقیقه روی تردمیل پیاده روی کردند. در نتیجه ، گروه پروتئین خوار انرژی بیشتری تولید کرد.

مطالعه دیگری در کاراته برای اندازه گیری اثرات آنزیم های پروتئولیتیک در کاروتن انجام شد و نتایج این آزمایشات جالب است.

  • لخته شدن خون زمان بهبودی از 15.6 روز به 6.6 روز کاهش یافت
  • تورم زمان بهبودی از 10 روز به 4 روز کاهش می یابد
  • محدودیت های سفر زمان بهبودی از 12.6 روز به 5 روز کاهش یافت
  • التهاب: زمان بهبودی از 10.5 روز به 3.8 روز کاهش یافت
  • من آمادگی بازگشت به تمرین را ندارم. زمان بهبودی از 10.2 روز به 4.2 روز کاهش یافت

علائم کمبود آنزیم پروتئینولیتیک

در صورت داشتن هر یک از علائم زیر ممکن است دچار کمبود این آنزیم شوید:

  • اسهال و یبوست
  • گاز بیشتری در دستگاه گوارش آزاد می شود
  • چین و چروک روی پوست
  • سفتی مفصل
  • سوء هاضمه
  • سفید شدن مو
  • سوزش سردل
  • عدم استقامت یا کمبود انرژی

منابع غذایی آنزیم های پروتئولیتیک

سه آنزیم پروتئولیتیک اصلی موجود در سیستم گوارش عبارتند از پپسین ، تریپسین و کیموتریپسین. بدنت قرمز شده ، این آنزیم ها برای تجزیه چربی ها مانند تخم مرغ و ماهی تولید می شوند. آنزیم های پروتئولیتیک را می توان در منابع غذایی نیز یافت.

هندوانه و آناناس دو ماده غذایی هستند که دارای آنزیم های پروتئولیتیک قابل توجهی هستند. بادام زمینی حاوی آنزیمی به نام پاپائین است. برگ های توت ؛ در ریشه و میوه یافت می شود. پاپائین یک آنزیم پروتئولیتیک قوی است. آناناس حاوی آنزیم برومولین است.

برومولین در میوه ها و سبزیجات یافت می شود. شیرین کننده ها از پوست و آناناس به دست می آیند. با خوردن آناناس سبز و آناناس می توانید آناناس و بروملین قابل توجهی دریافت کنید. کیوی زنجبیل က ညွတ်، کلم ترش؛ کیمچی ماست و کفیر حاوی آنزیم های پروتئولیتیک هستند.

توصیه شده
خواندنی

نقش باکتری های روده در غذا چیست؟

خطرات و عوارض جانبی احتمالی

آنزیم های پروتئولیتیک به طور کلی بی ضرر هستند اما می توانند در برخی افراد عوارض جانبی ایجاد کنند. مصرف زیاد سطوح بالای آنزیم های پروتئولیتیک می تواند منجر به اسهال ، یبوست و اسهال شود. باعث تهوع و استفراغ می شود. آره، عوارض جانبی بیشتر در مکمل ها مشاهده می شود. با این حال ، خوردن بیش از حد میوه ، که حاوی آنزیم های پروتئولیتیک است ، می تواند به دستگاه گوارش آسیب برساند. در برخی افراد ، عوارض جانبی این آنزیم ها ممکن است باعث واکنش های آلرژیک شود. به عنوان مثال ، حساسیت به بروملین می تواند باعث قرمزی پوست شود.

آنزیم های پروتئولیتیک مانند بروملین و پاپائین نیز می توانند در رقیق کننده های خون مانند وارفارین تداخل ایجاد کنند. پاپائین می تواند فشار خون برخی آنتی بیوتیک ها را افزایش دهد. بنابراین ، قبل از مصرف هر آنزیم پروتئولیتیک با پزشک خود مشورت کنید.

ویرایش و ترجمه elmevarzesh.com منابع: quickanddirtytips + خط سلامت


دیدگاهتان را بنویسید