«خط قرمز» و تابوشکنی که نتیجه داد/ کارهای مهمی که انجام شد – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان


خبرگزاری مهر – گروه هنر – علیرضا سعیدیچ: کارکرد عنوان شبیه جلد کتاب است بدنام شده عناصر، اشکال و بسته ها استفاده از گرافیک و موسیقی برای اطلاع رسانی عمومی در مورد یک اثر. شرایطی که گاهی بسیار بحرانی هستند، متفکر و به صورت حساب شده و گاه تا حدی برای عموم می آورد مدرسه غمگین و بر انجام یک وظیفه واجب ساخته شده است که جلوه ای بصری به بیننده می دهد خیلی دور او انجام می دهد.

آنچه بهانه ای شد برای بازگشت دوباره به کلیدواژه «عنوان»، مروری بر ماندگارترین و به یاد ماندنی ترین موسیقی مربوط به برخی از برنامه ها و آثار سینمایی و تلویزیونی است که خاطرات تلخ و شیرینی را برای بسیاری از مخاطبان در بر می گیرد و ارجاع مجدد به آنها در هر شرایطی می تواند دنیایی از خاطرات را برای ما به ارمغان بیاورد. این خاطره بازی که پس از راه اندازی و انتشار در نوروز با استقبال ۱۴۰۰ تماشاگر مواجه شد، ما را بر آن داشت تا در قالب یک بازی خاطره هفتگی در روزهای جمعه هر هفته و از دوران گذار به سال هایی که در آن هستیم، روح و روان خود را به آن بسپاریم. بهتر از این روزهای سخت بود، بیا بریم

«حافظه بازی با عناوین ماندگار» عنوان مجموعه گزارش های آرشیو با همین رویکرد است که می توانید هر هفته آن را در گروه هنری خبرگزاری مهر دنبال کنید. انجام دادن.

در شصت و یکمین شماره از این رسانه به سراغ موسیقی تیتراژ سریال «خط قرمز» به کارگردانی قاسم جعفری، آهنگسازی پیروز ارجمند و خوانندگی حسین رضائیان رفتیم که مطمئناً می توان آن را یکی از مهم ترین و پرمخاطب ترین قطعات دانست. موسیقی مرتبط با عناوین به نام سیما. ملودی که تابو را می شکند سلام داستان و محتوای سریال نقش موثری در شنیدن اثری داشت که آهنگساز آن مولفه های ساخت موسیقی مرتبط با تصویر و ناشناخته را می دانست. متقابل یک صدا باشد خواننده اش از زوایای مختلف قابل مشاهده بود.

این

سریال «خط قرمز» به نویسندگی علیرضا بذرافشان و شعله شریعتی و کارگردانی قاسم جعفری برای اولین بار در آذرماه ۱۳۸۰ و هر سه شنبه هر هفته پخش شد. هر چند در آن سال ها حوصله عموم مردم با پخش هفتگی سریال به شدت لبریز شد، ورود به فضای داستانی جدید و البته تابوشکنی در آن سال هایی که کمتر کارگردان و تهیه کننده ای جسارت ورود به آن را در کنار حضور داشت. گروهی از بازیگران خوش تیپ و جوان که تا آن روز کمتر در صحنه حضور داشتند، شرایطی را به وجود آوردند که موفقیت های رسانه ای او به این راحتی قابل انتقال نباشد. موفقیت هایی که بازیگران و گروه سازنده واقعا به دست آوردند و باعث شد فصل جدیدی از فعالیت های خود را در عرصه های مختلف بازیگری و کارگردانی آغاز کنند. اگرچه برای قاسم جعفری به تئاتر ختم شد و از این راه درآمدزایی کرد، اما برای بازیگرانش محیطی را در بر گرفت که راه شهرت را برای آنها هموار کرد.

داستان سریال «خط قرمز» هم قالب متفاوتی داشت. داستان قسمتی از زندگی چند جوان است که برای فرار از مشکلات زندگی خود از خانه فرار می کنند، دور هم جمع می شوند و با هدف رفتن به سمت رویاها و آرزوهایشان، در مسیری نامعلوم قدم می گذارند. که در انتها مسیر روشنی دارد، برای آنها کارساز نبود، اما هر چه بود، به یک دستاورد بزرگ سریال سازی تبدیل شد و شکستن تابوها بازخورد خوبی از مردم داشت. شکستن تابوهایی که در حین ساخت موسیقی متن و تیتراژ اثر به وجود آمده بود نیز صدایی را به گوشمان رساند که تا آن زمان به سختی می توانستیم آن را پیدا کنیم.

این

در کنار آن حضور بازیگرانی چون شهرام حقید دوست، سروش گودرزی، پویا امینی، ایمان اشراقی، علیرضا نیکپی، شهرام عبدلی، علی منصوری، علی جاویدفر، مجید مشیری، مهسا کرامتی، زهرا اویسی، ساناز کیهان، حسن اسدی، رضا امامی. ، اردلان آذربهرام، فریده دریا مج، رضا میر معنوی، علی جلالی، هما خاکپاش، هوشنگ بنایی، فرزاد مسروری، صدرا سید قاسمی و علی ایسیوند که با حضور منتخبی از بازیگران نسل جدید و باتجربه فضایی که قاسم جعفری در آن و دوستانش از آنچه می خواستند به تصویر بکشند می دانستند چه می خواهند. گویی سری جدیدی از سریال سازی در سیما راه اندازی شده است که با تابوهای مربوط به آن دوران مردم را راهنمایی کند تا جامعه برهنه آن سال ها را در قالب سریال سیما ببینند و از کلیشه های معمول درس بگیرند. از آن سال ها و نکاتی را نیز یاد بگیرید.

بله، خط قرمز واقعاً با طرح مسائل و مشکلات بسیار مهمی مانند فرار از خانه، اعتیاد، ایدز و مواردی از این دست از خط قرمزها عبور کرد و با وجود اینکه مخالفانی داشت، اما هر اتفاقی افتاد، سعی کرد تصویری از دوران جوانی به مردم ارائه دهد. این رسانه بازیگران جوان بود که باید در هوای تازه تری قدم می زدند. شرایطی که بخشی از ظاهر او در تفاوت صدای خواننده مشهود بود و محبوبیت خوبی پیدا کرد.

این

دقیقاً در چنین شرایطی است که پیروز ارجمند به دلیل دانش و سابقه ای که در زمینه های مختلف موسیقی دارد، می تواند یکی از مهم ترین و بهترین گزینه ها برای ساخت و ساخت موسیقی عنوان باشد. ترانه حسن عسکری، ملودی ارجمند پیروز ارجمند و صدای دیگر این خواننده، تیتراژ سریال «خط قرمز» را به یکی از محبوب ترین ملودی های تیتراژ تبدیل کرده است که نشان از تحسین او در خلق و تولید آثار رنگارنگ موسیقی دارد. در اوایل دهه ۱۹۸۰ باید فرق می کرد. آنقدر متفاوت که می تواند سال ها بعد خودش را به عنوان یکی از محبوب ترین و مهم ترین موسیقی ها برای تیتراژ تلویزیون معرفی کند و ردی از خود به جای بگذارد که به راحتی نمی توانم آن را از ذهنم پاک کنم.

لازم به ذکر است که نام حسین رازیان به عنوان خواننده تیتراژ فیلم چندان خاطره انگیز نیست، اما ترانه حسن عسکری، ملودی عالی پیروز ارجمند و صدای دیگر این خواننده پایانی را رقم زده است. موسیقی تیتراژ سریال «خط قرمز» یکی از محبوب ترین ملودی های مربوط به تیتراژ است که در اوایل دهه ۱۹۸۰ با خلق و تولید آثار موسیقایی رنگارنگ قرآنی تمایز خود را نشان داد. برگه برنده ای که خواننده اش در روند مبهم و حیله گر موسیقی پاپ ایران گم شد و نامش چندان در زبان ها نیست.

اما این روند برای پیروز ارجمند به گونه ای دیگر تجربه شد و او ثابت کرد که به لطف اعتمادی که می توان بین گروه سازنده و هنرمند ایجاد کرد، فارغ از همه حواشی و اگر و اگرها، می توان کارهایی انجام داد که موزیک عنوان یک سری ساخت ماندگار شود. ماندگاری که امروز جای خود را به واسطه گری و دلالی و معاملاتی داده است که بوی زننده و نامطبوع آن در بسیاری از سریال های امروزی به چشم می خورد و کاملا می فهمد آنچه به عنوان شنونده به شما ارائه می شود فقط محصولی است که می تواند با محتوای اثر منطبق باشد و در نگاه بدبینانه او در ساختاری قرار می گیرد که مبادلات پولی و مالی بین سازندگان خواننده و سازندگان سریال حرف اول و آخر را می زند.

این

ارجمند که در سال های اخیر علاوه بر آهنگسازی و تدریس موسیقی، سابقه مدیریت در دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را نیز داشته است، درباره تعریف خود از موسیقی تیتراژ گفت: به نظر من تیتراژ ۳ است آیا کار می کند. یا ما ۳ نوع تیتراژ داریم: اول تیتراژهایی که خلاصه داستان هستند یا خلاصه ای از آن پخش شده در قالب چند دقیقه موسیقی، نوع دوم تیتراژ موسیقی شومی که شما را در این نوع تیتراژ آماده می کند. اتفاقات دراماتیک فیلم یا سریال. در واقع به نوعی مقدمه ای برای رویدادهای بعدی فیلم یا سریال است، نوع سومی که بیشتر به من مربوط می شود موسیقی متناسب با ژانر ابتدای فیلم است. موسیقی متناسب با نام هاست و بیننده می فهمد که با چه نوع فیلمی سروکار دارد.

وی در ادامه این گفت و گو گفت: در تیتراژ پایانی روتین که حداقل در دو دهه اخیر رواج بیشتری پیدا کرده است، فرم روایی شاعرانه و ترانه وار فیلم را ارائه می کنیم تا بیننده را تا پایان فیلم بی حرکت نگه داریم. با استفاده از ابزاری به نام موسیقی. افرادی مانند شاعران، خوانندگان و آهنگسازان که حتی تا حد ممکن محبوبیت دارند، سعی می کنیم نام بازیگران را تحت عنوان تیتراژ معرفی کنیم. به نظر من در سال های اخیر نوعی رقابت به عنوان تیتراژ شروع شده و تیتراژ به ابزاری برای نشان دادن قدرت آهنگسازان تبدیل شده است و متاسفانه بدترین چیز این است که گاهی دو آهنگساز مختلف از دو آهنگساز متفاوت استفاده می کنند. برای شعر و تیتراژ یک فیلم یا سریال که من شخصاً آن را دوست ندارم. من این دسته را قبول ندارم و معتقدم کسی که توانایی ساخت موسیقی متن را داشته باشد، مطمئناً می تواند موسیقی عنوان را بسیار آسان تر و بهتر کند.

این

به هر حال روند و سیستم تولید آثار موسیقایی در حوزه موسیقی تیتراژ در سال های اخیر در جریانی وجود داشته است که به هیچ وجه قابل مقایسه با آثار تلویزیونی دهه هفتاد و هشتاد نیست، کما اینکه تجارت در این زمینه بیش از هر نقطه ای، دیگری را می توان مورد توجه قرار داد و به جریانی تبدیل شد که احساسات و عواطف انسانی آن طور که باید در آن جایی ندارد.